X
تبلیغات
موسیقی(ویلن) - تئوری موسیقی

موسیقی(ویلن)

عشق موسیقی یه چیز دیکست

 

خطوط اضافه

هرگاه نت ها از بالا و پایین حامل تجاوز کنند با استفاده از چند خط کوچک موازی با حامل نوشته می شوند

همان طور که اشاره شد تعداد خطوط اضافه نباید به حدی برسد که در نت خوانی مشکل ساز باشد

یادآوری: اگر خطوط اضافه در بالای حامل بالاتر از نت ها و در پایین حامل پایین تر از نت ها قرار گیرند تغییری در نام و صدای آنها به وجود نمی آید بنا براین نیازی به وجود آنها نیست

یکی از علت های وجود کلید های مختلف جلوگیری از کاربرد زیاد خطوط اضافه است که باعث اشکال در کار خواننده ی نت و یا نت خوانی اجرا کننده ی ساز است. به عنوان مثال اگر بخواهند نت سل روی خط اول کلید فا را با کلید سل بنویسند ، باید تعداد شش خط اضافه در زیر حامل کلید سل بگذارند و همچنین چنانچه بخواهند نت فای روی خط پنجم کلید سل را با کلید فا بنویسند، باید شش خط اضافه در بالای حامل آن قرار دهند. مانند این مثال:

در موقع استفاده از کلید های مختلف گاهی برای جلوگیری از خطوط اضافه ی متعدد و سهولت در نت خوانی از علامت اکتاو نیز استفاده می کنند. این علامت «8 va» (حروف va در بالا سمت راست و کوچک نوشته می شوند) اگر در بالای گروهی از نت ها قرار گیرد ، آن ها را یک اکتاو بالاتر ، و اگر در پایین نت ها قرار گیرد ، یک اکتاو پایین تر اجرا می کنند. گاهی نیز از «8va sopra» برای یک اکتاو بالاتر و «8va bassa» برای یک اکتاو پایین تر استفاده می شود.

 

کلید

کلید علامتی است که سمت چپ حامل قرار گرفته نام و موقعیت صدای نت ها را در بستر صوتی موسیقیایی مشخص می کند.

کلید هایی که در موسیقی به کار می روند عبارتند از « کلید سل » « کلید دو» و « کلید فا »

این کلید ها بر روی حاملی که دارای یازده خط است (و حامل عمومی نام دارد) موقعیتی مانند شکل زیر دارند. به عبارت دیگر هر کلید روی حامل پنج خطی واقع شده ولی سطح خطوط حامل آن با سطح خطوط حامل کلید دیگر متفاوت است . مثلا سطح خط اول حامل کلید سل شش خط بالاتر از سطح حامل کلید فای خط چهارم قرار دارد.

کلید سل معمول ترین کلیدهاست و مبنایش خط دوم حامل پنج خطی (خط هشتم حامل یازده خطی) است.

با کلید سل نتی که در روی خط دوم حامل قرار دارد سل نامیده می شود و بقیه نت ها چه بالاتر و چه پایین تر به نسبت نت مزبور شناخته می شوند. نت سازهایی مانند ویولون و فلوت و ابوا و قره نی (کلارینت) و دیگر سازهایی که صدای زیر دارند با این کلید نوشته و اجرا می شود.

کلید فای خط چهارم را کلید باس نیز می نامند و مورد استفاده ی ساز هایی مانند کنترباس و ویولون سل و باسُن و غیره است.

کلید فای خط سوم کلید باریتُن و کلید دوی خط چهارم کلید تِنُر نامیده می شود. کلید دوی خط سوم کلید کُنتر آلتُ و مورد استفاده ی سازهایی مانند ویولون آلتُ و ترُمبُن آلتُ است. کلید دوی خط دوم کلید متسُ سُپرانُ و کلید دوی خط اول کلید سُپرانُ و کلید سل کلید آواز نام دارد. این کلید در آثار آوازی برای سُلیست های سُپرانُ منظور می شود.

تعریف نت وخطوط حامل

 

نت علامتی است که به وسیله ی آن صداهای موسیقیایی نوشته و اجرا می شوند

خط حامل

حامل عبارت است از پنج خط افقی و موازی با فواصل معین که نت ها در رو یا میان خطوط آن ها نوشته می شوند خطوط حامل معمولا از پایین به بالا شمرده می شوند

به وسیله ی حامل تعداد یازده نت به این شرح شناخته می شود:

پنج نت در روی خطوط , چهار نت در میان خطوط , یک نت در بالا (مماس با خط پنجم) و یک نت در زیر حامل (مماس یا خط اول)